Çocukken, burnum sık şaşkındı. Her zaman güneşe maruz kaldım, burnum şişti. Annem normal olduğunu söylemek için kullandı, ama arkadaşlarımın burnu kanama değildi, kaliteli araştırma yapmak için çok fazla arkadaşım yoktu..

Çünkü ben vücut parçalarındaki içsel sikstlerle doğdum, dil ve boyunda olduğu gibi, her zaman sağlıkta kırılgan hissettim ama kendimi asla hipochondriac olarak görmedim ve ben değilim. Olgunluk ile çocukluk travmaları anlayışı geldi. Ben nazal kanamanın ve kstlerin normal olduğunu buldum ve bu hasta olmanın sağlıklı olduğundan daha yaygındır, sonuçta, yaşamak ölümden karşı sürekli bir mücadeledir ve bu yüzden bağışıklık sistemi geliştiriyoruz.

Ama çocukluğum sadece sahip olmadığım hastalıkların korkusundan ibaret değildi, aynı zamanda var olmayan şeytanlardan korkuyordum, ama bu başka bir yazı için..